Εγκυμοσύνη και Ψυχοφάρμακα

Εγκυμοσύνη και φάρμακα

Η εγκυμοσύνη και συνακόλουθα ο θηλασμός, θεωρείται όχι απλά μια “ιερή” περίοδος για τη ζωή της μητέρας και του εμβρύου/νεογνου αλλά και πολύ κρίσιμη για την μετέπειτα ανάπτυξη του παιδιού. Δυστυχώς όμως, αυτή την “ιερότητα” δεν τη σέβονται πολλές φορές τα διάφορα νευρολογικά και ψυχιατρικά νοσήματα. Ετσι συχνά χρειάζεται η εγκυος ή η θηλάζουσα να παίρνουν διάφορα φάρμακα τα οποία προφυλάσσουν την ίδια και πολλές φορές και το έμβρυο από τα προβλήματα που δημιουργεί η νόσος. Αυτή η ανάγκη έρχεται σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη στην ιατρική που λέει “Κανένα φάρμακο κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό“.

Η ιατρική δεοντολογία από την άλλη πλευρά, δεν επιτρέπει (και σωστά) τη δοκιμή φαρμάκων σε εγκύους ή σε θηλάζουσες γυναίκες. Έτσι τα μόνα δεδομένα που έχουμε είναι τα διάφορα περιστατικά που παρά τις ιατρικές οδηγίες ή επειδή δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει εγκυμοσύνη δεν διακόπτουν τη λαμβανόμενη ή αρχίζουν νέα αγωγή. Τα περιστατικά αυτά (σσ. στα οργανωμένα κράτη) συγκεντρώνονται σε τεράστιες βάσεις δεδομένων και από κεί έχει τη δυνατότητα και η ιατρική να αντλεί συμπεράσματα.

Στο άρθρο αυτό θα βρείτε όλες τις γνωστές επιδράσεις που μπορεί να έχει σε ένα έμβρυο ή ένα νεογνό η χρήση φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην νευρολογία και την ψυχιατρική, όπως αυτές τεκμηριώνονται σε μία απο τις μεγαλύτερες οργανώσεις που μελετά αυτές τις επιδράσεις, MotherToBaby.org

Για να κατανοήσουμε καλύτερα τις επιδράσεις των φαρμάκων στο έμβρυο, θα χωρίσουμε την εγκυμοσύνη σε τρία τρίμηνα. Παρότι η ανάπτυξη του εμβρύου είναι συνεχής και αδιαίρετη, φαίνεται ότι ανάλογα με το τρίμηνο που βρίσκεται η εγκυμοσύνη, υπάρχουν διαφορετικές προτεραιότητες:

  • α’ Τρίμηνο: Είναι το τρίμηνο της οργανογένεσης. Διαμορφώνονται ουσιαστικά όλα τα βασικά όργανα του εμβρύου
  • β’ Τρίμηνο: Χωρίς να σταματά η αδιάκοπη ανάπτυξη του εμβρύου, εδώ η προτεραιότητα είναι το ύψος του εμβρύου
  • γ’ Τρίμηνο: Είναι το τρίμηνο της ραγδαίας ανάπτυξης του ολόκληρου του εμβρύου. Προτεραιότητα το βάρος του εμβρύου.
Cipralex, Seropram, Entact (Σιταλοπραμη/e-σιταλοπράμη)
Depakine (Βαλπροϊκο οξύ)
Efexor, Deprevix (Βενλαφαξίνη)
Depon, Panadol (Παρακεταμόλη)
Imigran (Τρυπτάνες)
Inderal, Lopresor, Tenormin, Corgard (β-blockers)
Κορτιζόνη (Medrol/Prezolon)
Ladose (Φλουοξετίνη)
Lexotanil, Tavor, Xanax, Tranxene (Βενζοδιαζεπίνες)
Milithin (Λίθιο)
Remeron, Azapin (Μιρταζαπίνη)
Risperdal, Rispelen, Rispefar (Ρισπεριδόνη)
Seroxat (Παροξετίνη)
Tegretol (Carbamazepine)
Trittico (Τραζοδόνη)
Wellbutrin (Bupropion)
Zolof, Zolotrin (Σερτραλίνη)
Το βασικό συμπέρασμα είναι: τίποτε δεν είναι τελείως αθώο, τίποτε δεν είναι απολύτως καταστροφικό.Και μέσα σ’ αυτήν την “απόλυτη σχετικότητα” καλούνται να πάρουν τις αποφάσεις τους, οι γιατροί και οι ασθενείς. Χωρίς καμμία βεβαιότητα αλλά παράλληλα ελπίζοντας πάντα το καλύτερο. Αυτός είναι ο αγώνας της ζωής, αυτός είναι ο αγώνας της ιατρικής να βοηθήσει τον άνθρωπο.DoctorBabis

 

Παραπομπή

*Βασικός κίνδυνος: Σε κάθε τοκετό υπάρχει μία πιθανότητα να γεννηθεί ένα νεογνό με κάποιας μορφής γενετικές ανωμαλίες. Η πιθανότητα αυτή γιά όλες τις ανωμαλίες συνολικά είναι 3-5% και λέγεται “βασικός κίνδυνος”

(Visited 6,489 times, 376 visits today)

Spread the word. Share this post!

Leave Comment

Χαράλαμπος Καραγιαννίδης

Νευρολόγος - Ψυχιατρος